ne çok umut var Rabbim
yaşamak umrumdadır ve umrumdadır hayatın ocağına incir ağacı dikmek.
yaşamayı umursadığım ölçüde patlatabilirim sillelerimi karanlık suratlı çağlara çünkü.
yaşamak umrumdadır; değil mi ki, tarla bu dünya, ektiğini biçersin…
hayat Kudüs’e rağmen umut dolu dostum, ağlama o köşede, ölmeyecek o çocuk.
hayat; bir tokat, bir cevap, bir söz, bir slogan bana.
yenilgileri sevmem.
hüzün uzak dursun kalbime Rabbim!…
dünya ile didişmek onur kırıcı.
ama dünya’ya boğun eğmekten de koru beni Rabbim!…
bu dünya umrumda ve bu yüzden dik durmam lazım.
en aciz tarafım bunu yazmak olsun Rabbim!…
renksiz ve aşksız cümleler kurmaktan koru beni Rabbim!…
ne çok umut var Rabbim!…
ne çok umut…
Eylül 18th, 2008 at 14:54
ne çok umut var Rabbim!…
ne çok umut…
GERÇEKTENDE
Eylül 19th, 2008 at 20:43
Her fikir, her inanış, tek mevsimlik vesselam;
Zaman ve mekan ustu biricik rejim, İslam
Eylül 20th, 2008 at 02:02
Zübde-i Alemiz biz…
Eylül 23rd, 2008 at 20:57
Eylül 27th, 2008 at 17:51
hüzün uzak dursun kalbime Rabbim!…
Ekim 7th, 2008 at 02:30
daha cok umut
daha daha cok umut
daha daha daha da cok umut
Kasım 2nd, 2008 at 12:21
Umursamak umuttur.
Sevmenin umut olduğu gibidir işte.
Umursadıkça yükselir insan.umursadıkça yükseklerdedir.
Umursadıkça meyve verir,umursadıkça çoğalır insan.
Eğer umursamak olmasaydı,bir bebek ağlatmazdı anneyi.
Eğer umursamak olmasaydı,bir aşk küle döndürmezdi sevenleri.
Umursamak olmasaydı eğer peygamber bile gönderilmezdi.
Ve umursuyorsan baharı:
Yıldızları,kuşları,çalıları,kardelenleri,maviyi.
Salıncakta sallanamayan çocukları,
makineli tüfeklerin karşısında ağlayanları,
tanklarla parçalananları…
kalbini umursuyorsundur.
Umursa sevgili.
Zira umursamak umuttur.
Ve sen..
Hep umurumdasın…
Adem Özbay
Kasım 2nd, 2008 at 14:40
zeynep ismi son zamanlarda bu sitede çokça yer almaya başladı
eyvallah
teşekkürler
ama kendi cümleleri ile var olması daha güzel olurdu…
veya adem özbay destekli de olsa kendi cümleleri ile olsaydı…
her neyse
teşekkürler
vesselam
Kasım 3rd, 2008 at 20:33
baska zeynep te varmı bılmıyorum ama bu sıteye yazdıgım 2.yorumdu. bu da 3 oluyor:)yani sitenizle yeni tanıstım. yazınızı okur okumaz adem ozbayın bu sıırı aklıma geldı. paylasmak ıstedım..
kendı cumlelerım yoktu..cunku umuda dair cumle kurmak umursayanların harcıydı..bense bugunlerde hakkaten umursayamıyorum.. daha umutsuz bi meselede kendı cumlelerımı okursunuz ınsallah:)
Kasım 3rd, 2008 at 20:49
o zaman sizin yorumunuza bu sitede şahit olmak çok zor
çünkü “umutsuz” cümle kurmak benim adetim değildir.
sloganım, kudüse dair cümleler kurarken dahi umut dolu cümleler kurmaktır
umutsuzluk yasak bize…
ben sizden aksine “umutlu” cümleler beklerim
eyvallah
teşekkürler
Kasım 3rd, 2008 at 21:46
abdurrahım karakoc der ki:
”umudum her zaman bakidir amma
zaman kısa,ben yorgunum, yol uzun..”
tabi bunu abdurrahım abi der. ben oyle demıyorum artık:)
haklısınız.. aslında ”kuduse dair cumleler kurarken dahi” diye baslamak bile dogru olmamıs sizin dusturunuza gore.. kudüs zaten umuttur.. hep umuda dair cumleler kurmayı takdir ediyor, hatta ozenıyor ama beceremiyorum malesef.. huznu sevmıyorsunuz..bense bazen huzun elbısesını uzerıme yakıstırdıgımda onu cıkartmamak ıcın dırenıyorum. sevıyorum huznu.. yakıstıgında..
bu durumda haklısınız, benim bu sitede cumle kurmam zor..
yolunuz acık, umudunuz baki olsun:)
vesselam
Kasım 3rd, 2008 at 21:59
size sizin cümlelerinizi tekrar ettim sadece…
kırılmanıza gerek yok, üzgünüm…
Kasım 3rd, 2008 at 22:20
kırılmadım ki.. sadece vakıa bu..yani seviyorum huznu..bilin istedim..
Kasım 3rd, 2008 at 23:00
bildim
ama hüznü sevmediğimi de siz bilin…
“neden hüzünler hep sahtekarlık kokuyor” diye bir yazı yazmıştım vakti zamanında…
tamam, hüznü de yazın ama kendi cümlelerinizle…
eyvallah
Kasım 4th, 2008 at 18:40
daha once dikkatimi cekmemisti..bugun siteyi acınca farkettigim cumle uzerıne sasırdım. hemen isminizin altında yazan cumleyi kastedıyorum. ”umuda ve huzne dair cumleler” pardon, huznu sevmıyorum mu demıstınız?
Kasım 4th, 2008 at 23:41
siz “iyi ve kötü” derken bir durumu mu anlatırsınız, yoksa buradan iyi kadar kötüyü de sevdiğiniz anlamı cıkar mı?
umuda ve hüzne dair cümleler
evet burada herhangi bir sakatlık, tuhaflık yok
umudu seviyorum, hüzünden hoslanmıyorum…
bakın, hem umut hem de hüzne dair cümle kurdum
ya var ya, ukelalık yine üstümde ama kendimi ilkokul öğretmeni sandım şimdi
pardon, özür özür
Kasım 5th, 2008 at 00:42
ben de ılkokul ogrencısı oluyorum tabi bu durumda:) peki, kabul..anladım ogretmenım:)
ama..
sorun su ki, ”umuda ve huzne dair cumleler” baslıgı altında umutlu ama huzunsuz cumleler kurmamı ıstıyosunuz.uzgunum, o kadar yeteneklı degılım:)
sorun su ki, umudun zıttı huzun degıl.
sorun su ki,sorunun cıktıgı yeri kacırdık.
sorun su ki, bu diyalog uzarsa umutsuz vaka’ya donecek.ve sız umutsuz cumle kurmayı sevmıyosunuz:)
sorun su ki, sacmaladım kabul:)
sorun su ki, bu konu benım tarafımdan noktalanmıstır.ama bu yenılgımın kabulu anlamına gelmemektedir:)
sorun su ki, hakkaten sorun yok:)
Kasım 23rd, 2008 at 21:43
umut… ne kadar saçma ne kadar gereksiz ne kadar boş!